Munches llínies de tinta fueron escrites estes selmanes n'Asturies ente la convocatoria d'eleiciones a la Xunta Xeneral y la fuelga xeneral del pasáu xueves. La prensa sucursalista y burguesa obviamente fexo'l so papel, desplicando la so visión a la ciudadanía, la visión burguesa y colonialista.
Los resultáos de les eleiciones nacionales nun pudieron ser más desgraciaos p'Asturies y la so supervivencia como nación. La mafia pseudo-socialista y españolista de la FSA trunfó una vegada más, amosando la rede que tien implantada nel nuesu país y el so furrulamientu clientelar. FORO y PP obtuvieron unos bonos resultáos pa la so situación de decretazos y crisis de gobiernos, mentanto Izquierda Xunida algamó bonos resultáos relativos a fuercia de fagocitar y aprovechase de la llucha de la braera izquierda asturiana, en tolos ámbitos y xacios. Les coses a la fin nun camudaron tanto respeutu a enantes del 25 de mayu de 2011.
Pero, ciertamente, dende una perspectiva patriota y soberanista, lo que más esmolez o asina s'entiende dende esti blogue, ye la entrada d'UPyD, partíu ultra-nacionalista español y de lo más reaccionariu con Ignacio Prendes a la cabeza, con un diputáu. Los acontecimientos y los votos d'emigrantes fueron claves pa da-yos el papel amás de llave de gobiernu, polo que meyor nun-yos podía salir la xugada. Independientemente de la importancia que-y queramos dar a les eleiciones, pues siempre tenemos que tener en cuenta que formen parte del xuegu del capital, el fechu de qu'UPyD entre na Xunta Xeneral ensín gran nivel de militancia y ensín representación nos conceyos d'Asturies ye una llaceria. Esti resultáu ye un síntoma más de la desesperación coleutiva y de la gran estructura del Estáu pa qu'Asturies siga inorando la so condición de colonia y entamar a llantar resistencia daveres.
Nun podemos obviar que los medios de comunicación "asturianos" dieron-y una importancia terrible a esa formación ultraespañolista. La Nueva España, RTPA, El Comercio, La Voz, etc, ficieron campaña por UPyD al empar que poles sos opciones inmovilistes tradicionales. Paez ser qu'ente'l poder mediáticu hebo un gran interés en meter a UPyD na Xunta Xeneral d'Asturies. Esos intereses respuenden a les presiones ya intereses del uniformismu españolista y los intereses de les grandes empreses españoles pa somorguiar más Asturies, obtener más plusvalía al travíes d'una ferramienta perbona: el colonialismu.
Ye mui negativu qu'entre na Xunta Xeneral un partíu que nun reconoz l'asturianu como llingua, y cuando lo fai nun lo ta faciendo de verdá. Un partíu que ta contra la oficialidá "ensín rodeos", ensín llínies d'actuación de normalización. Un partíu que diz que non direutamente tamién al carbón asturianu, que conderga a tolos seutores económicos asturianos en pro de "la concentración. Un partíu, UPyD, que ta na so bas ideolóxica contra les propies Comunidaes Autónomes, anque mazcariten esi discursu, esi mensaxe. Que quier finar cola estructura territorial tradicional de los conceyos. ¿Cómo un partíu tan direutu y reaccionariu algamó representación na Xunta Xeneral?
Hai dellos fautores, prensa, desencantu, intereses económicos y lliquidacionistes, nel sen cultural y nacional, etc. Pero lo ciertu ye qu'esi resultáu pue suponer la derrota definitiva d'Asturies como nación y como Pueblu Trabayador. Les formes de neocolonialismu adautaes al nuesu país tan lloñe del modelu Africa, eso ye evidente, pero les fuercies polítiques sustentaben esi apartheid y esa estructura colonial teníen dalgo de precuru por tapecer esi conflictu, espeyar normalidá democrática y asumir dalgún rol de la propia identidá ya idiosincracia asturiana.
Agora, con UPyD, y cola previsible españolización del restu de partíos con representación paez que vamos entamar a pasar de nuevu a un marcu de colonialismu puru, con un Estáu Español que va violar los intereses y necesidaes d'Asturies y va inorar ciertu equilibriu ente'l país y l'Estáu al que tamos amarraos. Lleguen tiempos difíciles, onde los elementos identitarios d'Asturies van ser persiguíos y los intereses y necesidáes del Pueblu Asturianu tamién. L'equilibriu políticu, económicu, social y cultural va decantase del llau del centralismu y la posición d'Asturies va ser definitivamente marxinada. Asperemos que'l "fautor UPyD" nun torne a apaecer pela Xunta y nes prósimes eleiciones nun tornemos a topanos con esta xente, anque'l restu son más de lo mesmu. La falta de capacidá organizativa y la nula representación nos conceyos pue facer que'l pasu d'UPyD pela Xunta Xeneral seya dalgo anecdóticu.
El nacionalismu/soberanismu asturianu
Fuercies nacionalistes yeren dos les que se presentaben a les eleiciones, Andecha Astur y Bloque por Asturies-Unidá Nacionalista Asturiana, xunta a la marca ecoloxista (residual) Los Verdes - Grupo Verde estos últimos. Ente les dos fuercies, nun s'algamaron 3.000 votos. La crisis presente nel soberanismu asturianu ye yá fonda y vien d'atrás, con una dinámica d'escisiones d'escisiones y de perda progresiva de bas social y militante.
Los murnios resultáos son espeyu de una gran perda de bas social. Nun hai alpenes militantes y n'Asturies la figura del simpatizante activu ye cuasi inesistente. Per otru llau, mesmamente a nivel propagandísticu el nacionalismu asturianu tien series deficiencies, y si bien el nivel de trabayu de cai d'Andecha Astur nestes eleiciones nun foi malu, lo ciertu ye que'l nivel queda mui lloñe de meyores époques. La conclusión básica nel nacionalismu asturianu, a la espera d'analis más ellaborás y posáos, ye que falta muncha xente nel proyeutu nacional y social.
Esto lleva a que nos conceyos nun tengamos conceyales, nin sedes de les organizaciones, nin influencia nos movimientos sociales cuasi, nin tampocu nel ámbetu vecinal y cultural. La xuntanza ente BA-UNA y AA a nivel nacional baxo unos mínimos asumibles y respetando la soberanía organizativa ye inútil si nun miramos con llupa esi fenómenu de falta de bas social. El nacionalismu asturianu, pola so propia ñatura ideolóxica nunca va ser beneficiáu pol Estáu o los sos medios, polo que'l camín nun ye facer un movimientu políticu con cuatro persones con traxe y corbata ya inorar crear llocales, bas social, infraestructura a la fin, lo que ye imposible ensín militantes, munchos militantes son necesarios, cientos o miles, y non decenes ( poques) como anguañu.
Hai que posar un pocu y mirar los conceyos, la xente, les posibilidaes de crear bas social y entamar dende ceru. Enantes de nada, hai que fuxir de que mos vean como "los del bable" y tener en cuenta la llucha social. Hai que saber analizar la crisis capitalista actual y ser referentes de rempuesta n'Asturies, ye un mínimu que mos tendríemos que poner d'equí a 5-6 años.
Dos consideraciones pa finar esti artículu, que ye una opinión tovía en caliente y pocu construyía. La taútica reformista y posibilista de BA-UNA, con un discursu autonomista y con un discursu d'izquierda cuasi calcáu al d'IU, d'asimilación parcial del capitalismu y mui averáu a posiciones socialdemócrates frañó. La teúnicu de tratar d'imitar a los partíos del sistema, ñegar cuestiones como la nacionalidá d'Asturies (recordemos a Palacios nuna entrevista con Neira, tratando de nun dicilo, con complexos nesi sen) y nun analizar la realidá baxo criterios de clas y poder nun foi la meyor manera d'algamar representación pa ellos. Poro, quiciabes habia qu'afitar unes bases mínimes, non posibilistes anque tampocu seutaries pero ensín complexos. Cuestiones como l'autodetermín y la necesidá de superación del capitalismu son cuestiones irrenunciables y que siempres tienen de tar ehí.
Otra consideración pa zarrar ye la poca fuercia y maduré política que tien eso que se suel nomar "asturianismu cultural". Ta nidio que nel ámbetu cultural l'asturianismu tien una incidencia importante n'Asturies pel momentu, mui perriba de la influyencia del "asturianismu políticu". Analizando los númberos, podemos ver como eses persones que conformen y dinamicen la cultura tradicional del país dieron-y la espalda al nacionalismu y ye previsible qu'esos votos vayan siempres pa IU, PSOE y a vegaes FORO. Ye dicir, l'asturianismu cultural nun representa'l nacionalismu, anque se sirva d'ellí pa según que coses. Nun quier dicir esto que'l nacionalismu políticu tea de dexar de sofitar esi ámbetu cultural pero ye pernecesaria la crítica y una mayor presión política sobro esi coleutivu, faciendo d'ellí una parte fundamental del movimientu patriota del futuru movimientu de lliberación nacional asturianu.
Ensín persones nin movimientu nun habrá votos enxamás. Col parlamentarismu nun se va a dengún
sitiu de cara a tresformar la sociedá y emancipar al Pueblu Asturianu pero ta nidio que necesitamos un mínimu, unos espacios nos conceyos y na Xunta pa normalizar lo que tien de venir a ser un movimientu políticu masivu dalgún día. Hasta qu'eso llegue, siguiremos resistiendo les agresiones d'España ya inda más agora, que se fai más que necesariu.
Primer sentencia del casu. 
